1. การติดตั้งอุปกรณ์เตือนอัคคีภัยอัตโนมัติสำหรับการรั่วไหลของแก๊ซ ต้องติดตั้งไปตามข้อกำหนดของมาตรา 140 ถึง 145

2. การติดตั้งอุปกรณ์เครื่องหมายต้องตามบทบัญญัติของมาตรา 146 ถึง 156

3. ข้อ 208 สถานที่ดังต่อไปนี้จะต้องติดตั้งอุปกรณ์ป้องกัน อย่างไรก็ตามผู้ที่ติดตั้งเครื่องฉีดน้ำแล้ว จะได้รับการยกเว้นจากนี้:

1. สถานที่ผลิตแก๊ซแรงดันสูงที่ติดไฟได้
2. ผู้จัดเก็บก๊าซแรงดันสูงหรือถังเก็บแก๊ซธรรมชาติที่ติดไฟได้กว่า 3,000 กิโลกรัม
3. พื้นที่ขนถ่ายและรับถังแก๊ส
4. สถานีเติมแก๊ซ บ่อพักถังเก็บแก๊ซ คอมเพรสเซอร์และปั๊ม

4. สถานที่แก๊ซแรงดันสูงที่ติดไฟได้ สถานีเติมแก๊ซ ถังเก็บแก๊ซธรรมชาติ และถังเก็บแก๊ซแรงดันสูงที่ติดไฟได้จะต้องติดตั้งตามมาตรา 228

5. การจัดวางและการทำเครื่องหมายเครื่องดับเพลิงให้เป็นไปตามมาตรา 31 วรรค 4

6.สถานที่แก๊ซแรงดันสูงที่ติดไฟได้ สถานีเติมแก๊ซ ถังเก็บแก๊ซธรรมชาติ และถังเก็บแก๊ซแรงดันสูงที่ติดไฟได้จะต้องติดตั้งตามมาตรา 229

1. ท่อรดน้ำใช้หัวฉีดสปริงเกลอร์หรือท่อเจาะรูเพื่อให้รดน้ำอย่างสม่ำเสมอไปยังวัตถุที่ต้องรับการป้องกัน
2. ถ้าใช้วิธีการเจาะท่อ จะต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของ CNS12854 และเส้นผ่านศูนย์กลางของรูจะต้องตั้งแต่ 4 มม. ขึ้นไป
3. ปริมาณน้ำที่ฉีดมากกว่า 5 ลิตรต่อนาทีต่อตารางเมตรของพื้นที่ป้องกัน อย่างไรก็ตามหากหุ้มด้วยใยหินที่มีความหนาตั้งแต่ 25 มม.ขึ้นไปหรือวัสดุฉนวนความร้อนที่มีคุณสมบัติการทนไฟเท่ากันหรือสูงกว่า ส่วนด้านนอกหุ้มด้วยแผ่นเหล็กสังกะสีที่มีความหนา 0.35 มม.ขึ้นไปนั้นเป็นไปตามข้อกำหนดของ CNS1244 หรือวัสดุที่มีความแข็งแรงและทนไฟเท่ากันต้องลดปริมาณน้ำลงครึ่งหนึ่งของปริมาณน้ำรด
4. ความจุของแหล่งน้ำมีมากกว่าปริมาณน้ำที่อุปกรณ์จ่ายน้ำแรงดันฉีดอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 30 นาที
5. การก่อสร้างและอุปกรณ์สตาร์ทแบบแมนนวลต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของมาตรา 216

7. วิธีการคำนวณพื้นที่คุ้มครองตามมาตรา 230 ให้เป็นไปตามบทบัญญัติดังต่อไปนี้

1. ถังเก็บคือพื้นที่ผิวด้านนอกของตัวถัง (รูปทรงกระบอกรวมถึงส่วนปลายของแผ่น) ระดับของเหลวที่ติดอยู่กับถังและพื้นที่ผิวสัมผัสของวาล์ว
2. อุปกรณ์อื่นนอกเหนือจากตัวก่อนคือพื้นที่ผิวสัมผัส อย่างไรก็ตามหากความสูงของอุปกรณ์การผลิตสูงกว่า 5 เมตรจากพื้นดิน พื้นที่ผิวสัมผัสที่ได้จากการตัดระนาบแนวนอนที่ช่วง 5 เมตรจะเป็นขอบเขตที่ต้องป้องกัน